Montaż klimatyzatorów typu split

Montując poszczególne podzespoły klimatyzatora typu split należy przede wszystkim wziąć pod uwagę zalecenia producentów, którzy z reguły bardzo szczegółowo opisują sposób montażu. Ważne jest przy tym sprawdzenie szczelności instalacji.

Montaż klimatyzatorów typu split. Fot. PANASONICFot. PANASONIC

Ze względu na sposób montażu oferowane na rynku klimatyzatory typu split są dostępne jako ścienne, podstropowe lub przypodłogowe (stojące), a także kasetonowe oraz kanałowe. Z kolei biorąc pod uwagę ilość jednostek wewnętrznych, które podłączono do jednostki zewnętrznej zastosowanie znajdują instalacje pojedyncze, multisplity oraz systemy VRV (VRF). W odniesieniu do trybu pracy oferowane są klimatyzatory tylko z opcją chłodzenia oraz klimatyzatory grzewczo-chłodzące, które pracują jednocześnie jako pompa ciepła lub są wyposażone w nagrzewnicę elektryczną. Uwzględniając sposób sterowania i budowę podzespołów można zamontować klimatyzatory klasyczne (ze zwykłą sprężarką – stałe obroty, zawsze 100%) oraz inwerterowe z płynnie regulowanymi obrotami sprężarki.

Fot. 1. Jednostka zewnętrzna zamontowana na ścianie a jednostka wewnętrzna w suficie. Fot. ZYMETRICFot. 1. Jednostka zewnętrzna zamontowana na ścianie a jednostka wewnętrzna w suficie. Fot. ZYMETRIC

Pod kątem sterowania można wyróżnić klimatyzatory tradycyjne i inwertorowe. W tradycyjnych rozwiązaniach klimatyzatory załączają się jeżeli temperatura w pomieszczeniu przekroczy określoną wartość. Wadą takiego rozwiązania są znaczne wahania temperatury i wyższe koszty eksploatacji, które wynikają z poboru przez sprężarkę dużego prądu. Nieco bardziej zaawansowane klimatyzatory bazują na inwerterach. Co prawda są one droższe w porównaniu do klasycznych rozwiązań ale mają mniejsze zapotrzebowanie na energię elektryczną. Wydajność jest regulowana płynnie co zapewnia lepsze dopasowanie temperatury w pomieszczeniu. Nie ma więc uderzeń prądowych, a co za tym idzie, zbędnych strat energii. Za pomocą inwerterów można precyzyjniej utrzymać temperaturę w pomieszczeniu.

Montaż jednostki zewnętrznej

Fot. 2. Jednostka zewnętrzna zamontowana nad poziomem terenu. Fot. PANASONICFot. 2. Jednostka zewnętrzna zamontowana nad poziomem terenu. Fot. PANASONIC Fot. 3. Jednostka wewnętrzna zamontowana na ścianie. Fot. LINDABFot. 3. Jednostka wewnętrzna zamontowana na ścianie. Fot. LINDAB Fot. 4. W nowoczesnych klimatyzatorach stawia się na estetykę wykonania. Fot. DAIKINFot. 4. W nowoczesnych klimatyzatorach stawia się na estetykę wykonania. Fot. DAIKIN Fot. 5. Urządzenie w wersji stojącej. Fot. PANASONICFot. 5. Urządzenie w wersji stojącej. Fot. PANASONIC

Jednostki zewnętrzne najczęściej montuje się na sztywnej podstawie co pozwala na wyeliminowanie poziomu drgań i hałasu. Ważne jest określenie kierunku wylotu powietrza bez jakichkolwiek elementów blokujących. W miejscach montażu, które są narażone na działanie silnych podmuchów powietrza jednostkę zewnętrzną trzeba zamontować wzdłuż ściany, ewentualnie, zapewnić jej odpowiednią osłonę przeciwpyłową lub ekran. Oprócz tego miejsce montażu powinno zapobiegać przyjmowaniu wiatru przez urządzenie. Wszelkie wsporniki instalacyjne przeznaczone do podwieszenia jednostki powinny spełniać właściwe wymagania w zakresie techniki połączeń. Ściany bez odpowiedniej gęstości muszą mieć odpowiednie wzmocnienia i podparcia wytłumiające. Wszelkie połączenia znajdujące się pomiędzy wspornikiem a ścianą oraz wspornikiem a klimatyzatorem muszą być mocne, stabilne i niezawodne. Rozchodzenie powietrza nie może być blokowane przez przeszkody. Jeżeli jednostka zewnętrzna będzie montowana na dachu to należy pamiętać o dokładnym wypoziomowaniu urządzenia. Ponadto ważne jest sprawdzenie konstrukcji dachu i elementów mocujących pod względem współpracy z jednostką urządzenia. W razie potrzeby należy uwzględnić lokalne przepisy dotyczące montażu urządzeń na dachu. Pamiętać należy, że jednostki zewnętrzne pracujące na dachu lub na ścianach zewnętrznych mogą generować nadmierny hałas i drgania.
Istotną rolę odgrywa ochrona przed bezpośrednim światłem słonecznym, przy czym montując daszki i inne osłony trzeba sprawdzić czy nie ograniczają one promieniowania cieplnego ze skraplacza. Odstęp z tyłu i z lewej strony urządzenia powinien wynosić nie mniej niż 30 cm z kolei odstęp z przodu musi przekraczać 200 cm. Miejsce montażu jednostki zewnętrznej powinno uwzględniać masę klimatyzatora. Pamiętać należy, że hałas i drgania mogą być uciążliwe dla sąsiadów.

Montaż jednostki wewnętrznej

Wybierając miejsce montażu jednostki wewnętrznej klimatyzatora należy pamiętać aby nie było ono narażone na działanie wysokiej temperatury i pary. Zarówno przed jak i za urządzeniem nie mogą znajdować się jakiekolwiek przeszkody. Ważne jest zapewnienie wygodnego odprowadzania kondensatu. Jednostek wewnętrznych klimatyzatorów typu split z reguły nie montuje się w pobliżu drzwi a obszar na lewo i na prawo jednostki powinien być większy niż 12 cm. Montując poszczególne elementy warto użyć wykrywaczy elementów aluminiowych po to aby uniknąć niepotrzebnego uszkodzenia ściany. Minimalny poziom drgań i hałasu uzyska się używając rur o długości do 3 m. Jednostkę wewnętrzną montuje się na wysokości 2,3 m od podłogi przy czym odstęp od sufitu nie powinien być mniejszy niż 15 cm. Zmiany długości rury mogą wymagać skorygowania ilości czynnika chłodniczego. Z kolei bezpośrednie działanie promieni słonecznych może spowodować wyblaknięcie obudów wykonanych z tworzywa sztucznego. Stąd też w razie potrzeby warto zadbać o ochronę przed światłem słonecznym.
Montując jednostkę wewnętrzną w pierwszej kolejności instaluje się płytę montażową. Jest ona montowana poziomo do konstrukcji nośnej ściany przy zachowaniu odstępów wokół płyty montażowej. Odpowiednią wytrzymałość mocowania należy uwzględnić w przypadku ścian wykonanych z konstrukcji lekkich. Płytę montażową mocuje się poprzez wywiercenie otworów w ścianie wykorzystując punkty mocujące na płycie montażowej.

Instalacja elektryczna

Jeżeli instalacja elektryczna u klienta nie spełnia określonych wymagań to instalator powinien odmówić podłączenia elektrycznego urządzenia. Napięcie zasilania musi mieścić się w przedziale od 90% do 110% napięcia znamionowego. Ważne jest również zabezpieczenie nadprądowe i wyłącznik główny. Podłączenie należy wykonać zgodnie ze schematem producenta zwracając szczególną uwagę na właściwe uziemienie. Trzeba zapewnić oddzielne odgałęzienie obwodu i pojedyncze gniazdo tylko dla tego klimatyzatora.

Fot. 6. Przykład instalacji klimatyzacyjnej w budynku. Fot. ZYMETRICFot. 6. Przykład instalacji klimatyzacyjnej w budynku. Fot. ZYMETRIC

Odpowietrzanie

Warto pamiętać, że powietrze i wilgoć znajdujące się w układzie chłodniczym mogą powodować wzrost ciśnienia w układzie oraz większą wartość prądu roboczego. Niejednokrotnie występuje przy tym spadek wydajności chłodzenia i grzania. Ponadto wilgoć w układzie czynnika chłodniczego może zamarznąć i zatkać przewody kapilarne. Oprócz tego woda jest przyczyną korozji elementów układu chłodzenia. Stąd też jednostka wewnętrzna i instalacje znajdujące się pomiędzy jednostką centralną i zewnętrzną należy poddać badaniu szczelności ale przy usuniętych resztkach wilgoci z układu. Odpowietrzanie można wykonać za pomocą pompy próżniowej. Wcześniej trzeba sprawdzić czy każda rura znajdująca się pomiędzy jednostką wewnętrzną i zewnętrzną jest poprawnie podłączona. Kompletne powinno być również okablowanie wykorzystywane przy testach.

Błędy montażowe

W oparciu o powyższe wymagania, które należy zachować przy montażu klimatyzatorów typu split, można wymienić przynajmniej kilka typowych błędów instalacyjnych. Przede wszystkim jednostki zewnętrznej nie należy montować w miejscu narażonym na duże nasłonecznienie. Bezpośrednie działanie promieni słonecznych nie tylko negatywnie wpływa na obudowę urządzenia ale również zmniejsza sprawność klimatyzatora. Miejsce montażu w miarę możliwości nie powinno być nasłonecznione a jeżeli urządzenie będzie zamontowane na ścianie to najlepiej gdyby znajdowała się ona od strony północnej. W odniesieniu do wspomnianych już osłon na jednostki zewnętrzne należy zadbać o to aby nie były one zbyt szczelne. Błędem jest umieszczanie jednostek we wnękach ściennych lub w miejscach przykrytych gęstymi krzewami. Nie uzyska się wtedy skutecznej wymiany powietrza co może doprowadzić do przegrzewania klimatyzatora. Jeżeli konstrukcja mocująca jednostki zewnętrznej nie będzie stabilna to może dojść do przesuwania się urządzenia w efekcie działania wibracji a w konsekwencji uszkodzenia przewodów z czynnikiem chłodniczym.
Błędem jest ustawianie klimatyzatora zbyt nisko w bezpośrednim kontakcie ze śniegiem, błotem czy liśćmi, natomiast odprowadzenia nie powinny powodować kałuż. Jeżeli rurka będzie podłączona do kanalizacji to połączenie trzeba tak wykonać aby gazy wydostające się z rur nie przepływały przez klimatyzator do wnętrza pomieszczeń. Stąd też w takich rozwiązaniach można wykorzystać podłączenie przez istniejący przybór z syfonem. Oprócz tego nie zaleca się aby rurkę odpływową z klimatyzatora wyposażać w syfon, bowiem przy tak niewielkiej ilości wody nie będzie uzyskana odpowiednia separacja.

Robert Kałużny, Promotor A2W w Panasonic Robert Kałużny
Promotor A2W w Panasonic

Zdaniem EKSPERTA
Dlaczego tak ważne jest niepowiększanie maksymalnej długości – zalecanej przez producenta urządzeń – przewodów łączących agregat z jednostkami wewnętrznymi?

Układ chłodniczy projektowany jest na optymalną długość przewodu łączącego agregat z jednostką wewnętrzną. Dłuższe połączenie będzie powodować spadek nominalnej wydajności. Przykładowo, jeśli połączenie wydłużymy do 20 m układ będzie pracował z wydajnością 83%, a przy 30 m wydajność spadnie do 77%.

Okresowe przeglądy klimatyzatorów

Okresowe przeglądy powinny objąć przede wszystkim kontrolę bezpieczeństwa instalacji elektrycznej oraz szczelności. W zakresie instalacji elektrycznej ważna jest odpowiednia rezystancja izolacji oraz skuteczność uziemienia. Wykonuje się przy tym pomiar rezystancji uziemienia, oględziny wzrokowe instalacji oraz sprawdzenie połączenia za pomocą odpowiednich testerów. Rezystancja uziemienia nie powinna przekraczać 4 Ω. Ważne jest sprawdzenie prądów upływowych wykonując odpowiedni pomiar. Jeżeli dojdzie do upływu prądu to należy znaleźć i usunąć jego przyczynę.
W zakresie kontroli szczelności gazu wykorzystuje się metodę wody mydlanej poprzez użycie wody z mydłem lub neutralnego detergentu w płynie. Taką substancję nakłada się na połączenia jednostki wewnętrznej lub jednostki zewnętrznej używają przy tym miękkiej szczoteczki sprawdzając szczelność punktów łączenia przewodów rurowych. Jakiekolwiek pęcherzyki powietrza świadczą o nieszczelności. Niejednokrotnie wykorzystywane są również specjalne wykrywacze nieszczelności. Montując klimatyzator typu split instalator powinien pamiętać aby przewody łączące poszczególne urządzenia były możliwie najkrótsze oraz nie stanowiły przeszkody dla innych instalacji. Montaż powinien zapewnić szczelność, czystość oraz brak wycieków. Nie można zapomnieć o okresowych sprawdzeniach instalacji klimatyzatora.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here